دستور constrain در آردوینو (ایجاد محدوده برای اعداد)

دستور constrain برای ایجاد یک محدوده و رنج به کار میرود.

تابع constrain() برای زمانی استفاده میشود که ما نمیخواهیم عدد خروجی ما از یک محدوده کمتر یا بیشتر باشد. تابع constrain یکی از تابع های ریاضی برنامه نویسی آردوینو است.

دستور constrain

چه چیزی را بر میگرداند؟

x اگر عدد بین a و b باشد، خود مقدار x برمیگردد.

a اگر عدد کمتر از a باشد، مقدار بازگشتی برابر با a است.

b اگر عدد بیشتر از b باشد، مقدار بازگشتی برابر با b است.

نمونه کد با دستور constrain

در کد زیر عدد ورودی در محدوده 10 تا 150 قرار میگیرد. یعنی اگر مقدار ورودی کمتر از 10 باشد، مقدار متغیر sensVal برابر با 10 میشود. اگر مقدار ورودی بین 10 تا 150 باشد، مقدار متغیر sensVal برابر با همان مقدار ورودی است. و اگر مقدار ورودی بیشتر از 150 باشد، مقدار متغیر sensVal برابر با 150 خواهد بود.

sensVal = constrain(sensVal, 10, 150);

نکات:

به دلیل نحوه اجرای تابع constrain() ، از استفاده از توابع دیگر در داخل پرانتز ها خودداری کنید زیرا ممکن است منجر به نتایج نادرست شود.

به طور مثال این کد نتیجه نادرستی را ارائه می دهد:

int constrainedInput = constrain(Serial.parseInt(), minimumValue, maximumValue);

به جای آن از این کد استفاده کنید (توابع را در خارج از دستور constrain استفاده کنید.)

int input = Serial.parseInt();
int constrainedInput = constrain(input, minimumValue, maximumValue);